We houden je graag op de hoogte. Dat is mogelijk via ons blog. Maar voor de echte positieve geluiden die ons tot hoop stemmen hebben we een eigen pagina gemaakt. Op 12 juli 2019 publiceert de Stentor de regionale krant van provincie Flevoland het volgende :

India doet dieren aan de pil

Krantenbericht in de Trouw 9 juli 2019

India een land waar je niet direct aan denkt als het om ontwikkelingen gaat. Maar misschien wel als je denkt aan empathie voor dieren. Het is vreemd te constateren dat India meer empathisch is voor wilde dieren dan Nederland. Hoe het ook mogen zijn, het land loopt voor op Nederland, als het om anticonceptie voor wilde dieren gaat. En dat mag wel eens gezegd worden. Het verkondigen dat ”Nederland zich vooral bezighoudt met de nieuwste ontwikkelingen” is wat ons betreft relatief. Zowel Amerika die al dertig jaar bezig is als Roemenië als nu ook India gaan Nederland voor.

Op het gebied van natuurbeheer pleit Nederland nog steeds voor de meest averechtse handeling aller tijden. Dat wil zeggen het pleit voor het doodschieten van grote grazers. En dat gaat niet om enkele maar massaal. Door het bericht over India laten wij indirect zien hoe zwaar achterhaald de gedachte van de Nederlandse overheid over ”natuurbeheer ” anno 2020 is. Massaal doodschieten geeft de volgende lente juist een overvloed aan jonge dieren als antwoord van de overgebleven dieren. Zo compenseren de dieren die niet doodgeschoten zijn de massaslacht. Nederland kan net als alle andere landen om zich heen kijken en leergierig zijn. De overheid kan zo ontdekken dat er op dit gebied nog enorm veel te leren valt. Dat is een instelling. Net als bij mensen kan je zeggen dat de overheid een enorme puber is.

Wij hebben de overheid ( middels een *#openbrief via de website maart 2018 & 6 juni 2018 tijdens de inspraak ) gewezen op de algemene know how over afschieten en de know how van andere landen. Maar de Nederlandse overheid wil niet leren, ook niet van andere. Sterker nog als het geinformeerd wordt maar toch op de oude voet verder gaat kan men concluderen dat het doelbewust kiest voor een methode die omstreden en ineffectief is. En dat uit naam van ”natuurbeheer” ( newspeak ) Voor ons is deze gang van zaken niet vreemd. Het is volgens ons een overheid die structureel tegenwerkt in plaats van meewerkt aan hetgeen de burger wil.

Waarom is het bericht over India belangrijk ? Hiermee kan de werkgroep aantonen dat aan de ene kant de Nederlandse overheid zo ongelofelijk graag het slimste jongetje van de klas zou willen zijn. Maar aan de andere kant het presteert, kosten wat het kost, het probleem van de populatie te vergroten in plaats van het probleem te verkleinen.

De zwaar conservatieve houding tegen anticonceptie lijkt daardoor erg op de houding uit de jaren 70 na uitgave van ” de pil ” bij de vrouw. Het is die houding van de toenmalige gelovige die inmiddels zwaar omgezwaaid zijn als het om anticonceptie voor de mens gaat. Diezelfde groep pleit anno 2020 voor geen gebruik van anticonceptie voor opgesloten grote grazers door te zeggen ‘ we willen de natuur laten gaan’. Wat direct impliceert dat alle narigheid die daar uit voort komt, zoals uithongeren ook een bittere keuze is. Dat valt volgens de werkgroep onder een groep die zich superieur voelt tegenover de ander. Daardoor inconsequent is en het leed van de ander op de koop toe neemt. Opmerkelijk is dat het gros van de Partij voor de Dieren hier ook bijhoort. En zo komen we dan bij een recent artikel uit de Trouw zaterdag 4 januari 2020: De Boswachter is trots. Waarin dit kopje werd afgebeeld. De rest van het artikel is hier niet geplaatst. Dit bericht geeft géén nieuwe inzichten over de beloofde ontwikkelingen ten aanzien van anticonceptie voor grote grazers. Maar het prevelt nog steeds de geijkte opvattingen ondanks de 11 juli 2018 keuze om anticonceptie voor wilde dieren te onderzoeken. IMG_0182.jpgDe #openbrief is te lezen op homepage verzonden naar ANP. Helaas niet geplaatst.